EEN PASSENDE HOND KIEZEN

Wanneer u besluit over te gaan tot het in huis halen van een hond, rijzen er vele vragen. Vooral de vraag wat het voor ras moet worden, is een heel moeilijke. Veel mensen kiezen voor bepaalde rassen omdat ze erom bekend staan goed met kinderen overweg te kunnen, of gewoonweg omdat ze zich erg tot het uiterlijk van de hond aangetrokken voelen. Om u wat te helpen in het maken van een goed doordachte keuze zetten we een aantal punten voor u op een rij.

Pup of volwassen
Pups zijn verschrikkelijk vertederend. Je moet wel heel sterk in je schoenen staan om weerstand te bieden aan het uiterlijk van een pup. Wij hebben een tijd lang pups voor het asiel opgevangen, en het was iedere keer weer geweldig leuk om voor korte tijd zo’n jong en onervaren diertje in huis te hebben. De manier waarop een pup zijn wereld aan het verkennen is, de leerervaringen, de onbevangenheid, en het speelse gedrag. Iedere pup is weer anders, en ook binnen de verschillende rassen zitten grote verschillen. De ene jack russell is de andere niet. Een van onze eigen honden wierp zich iedere keer weer op als pleegmoeder, en leerde de pup de basisbeginselen van het hond zijn. Ze daagde de pups uit tot spelen, liet onzekere pups regelmatig de spelletjes winnen om wat zelfvertrouwen op te bouwen, maar corrigeerde duidelijk als de pup te ver ging. Het waren geweldige ervaringen.

Pups hebben ook een heel groot nadeel: het grootbrengen van een pup kost heel veel tijd en energie. Nu willen we niet zeggen dat een volwassen hond geen tijd en energie vraagt, maar wanneer u een pup in huis haalt, heeft u een aantal maanden lang echt een baby in huis, qua tijd en aandacht. Pups moeten zindelijk worden, en dat is niet iets dat eventjes tussendoor vanzelf gaat. Gebroken nachten, erg late en erg vroege wandelingen. U moet het zeker niet onderschatten, sommige pups doen er een stuk langer over dan u had verwacht.




Socialisatie, uw nieuwe huisgenootje vertrouwd maken met de grote mensenwereld, het opbouwen van het alleen thuis zijn, het kost u een hoop tijd. En net als u denkt dat het best goed gaat, komt uw hond in zijn eerste puberperiode en lijkt hij alles dat u hem net had geleerd weer vergeten. Na een aantal weken gaat het een tijd lang weer goed, en dan komt uw hond in zijn tweede puberperiode. Kortom: u heeft heel wat te stellen met een pup. Voordelen zijn natuurlijk dat u beter in de hand kunt houden wat een pup allemaal leert, dan bij een volwassen hond die u in huis haalt. Een volwassen hond kan bij zijn vorige baas al diverse dingen geleerd hebben, die u liever niet heeft. Denk maar aan opspringen, blaffen, trekken aan de lijn, agressie naar honden of mensen, irritant aandachtvragend gedrag. Bij een pup kunt u goed voorkòmen dat hij zulk gedrag gaat vertonen. Het vertederende is er helaas snel af; voordat u het in de gaten hebt is ‘ie volwassen.
Een volwassen hond kan grote voordelen hebben ten opzichte van een pup. Grootste voordeel is dat de hond de puberfases al achter de rug heeft, en dat u zijn karakter goed in kunt schatten. Bij een pup moet dat karakter zich nog voor een groot gedeelte ontwikkelen. Vanaf 7 weken is het karakter van een pup al heel goed in te schatten, maar leerervaringen spelen ook een hele grote rol in de ontwikkeling van het karakter. Een volwassen hond heeft een belangrijk gedeelte van die leerervaringen al achter de rug, waardoor u beter kunt zien, wat die leerervaringen voor invloed op de ontwikkeling van zijn karakter hebben gehad.
Het grote nadeel van een volwassen hond is dat u er meestal ook een hoeveelheid gedrag bij krijgt, waarvan u hoopte dat uw hond dat nooit zou doen! Ervaring leert dat er bij het opvoeden van een pup ook altijd punten in de opvoeding niet helemaal goed gaan, dus ook bij uw inmiddels volwassen geworden pup zijn er puntjes die u bij moet schaven. Als u een volwassen hond in huis haalt zijn dat meestal wat meer punten, en vaak ook punten waar de vorige eigenaar niets over gezegd heeft. Het is ook heel logisch dat een volwassen hond wat minder prettige trekjes heeft aangeleerd. Vaak hebben deze honden toch een moeilijke periode doorgemaakt. Bijvoorbeeld van twee bazen die maandenlang ruzie maakten, voordat ze besloten te scheiden. Een heel logisch proces, dat je de bazen ook niet kwalijk kunt nemen, maar dat wel van grote invloed is op het gedrag van een hond. Of het overlijden van een baas met alle toestanden daaromheen, of een hond die nooit goed geleerd heeft alleen thuis te zijn, en daar maandenlang problemen mee heeft, voordat zijn baas besluit dat het zo niet meer kan. En dan zullen we het nog maar niet hebben over mishandelde dieren.
Ook een volwassen hond moet leren om alleen thuis te blijven. Zelfs als hij dat bij zijn vorige baas prima kon, moet u het als nieuwe eigenaar van voren af aan opbouwen. De omgeving is nog zo nieuw, en de regels in huis zijn zo anders voor de hond, dat hij het echt nodig heeft om het alleen thuis blijven goed op te bouwen. Bij een hond die het bij zijn vorige baas al goed kon heeft u wel een groot voordeel: hij leert het veel sneller, u kunt de periodes dat de hond alleen moet blijven veel sneller opbouwen.

Welk ras?
Misschien wel de moeilijkste vraag. Het geschikte ras hangt af van een heleboel factoren: formaat, karakter, activiteit, en waarschijnlijk ook uiterlijk. Bovendien is er bij veel rassen een groot verschil in karakter tussen reu en teef.
En misschien wilt u wel helemaal geen rashond, maar heeft u veel liever een kruising.




Van kruisingen wordt vaak gezegd dat ze veel gezonder zijn dan rashonden. Dat klopt vaak wel voor totaal-onherleidbaar-bastaard-kruisingen. Een hond bezit vaak de sterkste eigenschappen van zijn voorouders. Bij totaal onherleidbaar hebben die eigenschappen zich vaak bewezen als goed. Dus komen er bij die honden minder aangeboren problemen voor dan bij rashonden. Bij kruisingen van diverse rassen is die gezondheid niet altijd even goed. Onze eerste hond was een kruising tussen (hoogstwaarschijnlijk) een herder een labrador en een rottweiler. Alledrie deze rassen hebben aanleg voor gewrichtskwalen. Op 8-jarige leeftijd hebben we hem moeten laten inslapen omdat hij onacceptabel veel pijn had. Pijn als gevolg van heup- en elleboogdysplasie en spondylose. Keurig alle afwijkingen van zijn ouders geërfd… Zo hoeft het natuurlijk niet altijd te gaan, maar een kruising biedt geen garantie op gezondheid.

Het karakter van een kruising van twee honden is een mengelmoes van de karaktereigenschappen van die twee rassen. Welke eigenschappen hij precies heeft meegekregen verschilt per pup in het nest. Wanneer één van de ouders een echte werkhond was, zoals bijvoorbeeld een herder of een border collie, zullen de pups ook flinke werklust hebben. Sommige pups net zo sterk als de ouders, en bij andere pups is die werklust minder sterk ontwikkeld. Die vinden het dan wel leuk om te werken, maar ze moeten niet persé. Wanneer beide ouders werkhonden zijn, krijgt u sowieso een hond die erg veel energie heeft. Ook bij honden van ouders die allebei al kruisingen waren, zijn er vaak karaktereigenschappen van die rassen te ontdekken. Maar meestal kunt u die pas aangeven wanneer de hond geen pup meer is.




Reu of teef
Een reu is niet geschikt voor beginners, wordt vaak gezegd. We hebben echter te vaak combinaties gezien van nieuwe hondenbaas en reu die prima pasten, om dat zo sterk te willen zeggen. Toen wij nog niet zo heel lang een hondenschool runden, vonden we fokkers niet zo slim wanneer zij een reu meegaven aan een onervaren baas, en al helemaal niet als die reu een rottweiler of rhodesian ridgeback. was. Een goede fokker zoekt een hond uit die bij de aanstaande baas past. Als een onervaren baas heeft aangegeven een reu te willen, zoekt een goede fokker dus een reu uit die bij deze baas past. Zit er in het nest geen geschikte reu, dan zal de aanstaande eigenaar even moeten wachten.

Maar wat is er dan zo speciaal aan reutjes? Over het algemeen kun je zeggen dat reuen pittiger zijn dan teven. Dat ze ‘dominanter’ zijn aangelegd. Ze staan wat meer op hun strepen, en hebben eerder de neiging om de strijd met de baas aan te gaan. Voor een onervaren baas kan dat behoorlijk moeilijk zijn. Bij een reu moet je duidelijker de baas zijn, consequenter. Maar is dat wel zo? Er zijn secreten van teven en watjes van reuen. Kies een hond die bij u past. Staat u zelf niet zo sterk in uw schoenen? Dan kunt u het best een wat minder pittige hond zoeken, en waarschijnlijk vindt u die vaker bij teefjes.

Belangrijker dan geslacht is het ras, en dan vooral in combinatie met geslacht. Er is vaak een groot verschil binnen één ras tussen reu en teef. Een watje van een rottweiler is nog steeds een heel pittige hond. Een heel zachtaardige rottweilerteef is een stuk makkelijker in de omgang.


Hij doet toch niks?